ਸੱਜਣ ਸੁਪਨਾ ਹੋਏ ਨੇ ।
ਜਜ਼ਬੇ ਰੋਏ ਰੋਏ ਨੇ ।
ਅੱਖੋਂ ਤਿੱਖੀ ਲਾਟ ਜਹੀ
ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਸਿੱਲ੍ਹੇ ਕੋਏ ਨੇ ।
ਚੱਪੂ ਸੁੱਟ ਲਿਆ ਆਪੇ
ਆਪੇ ਖਾਬ ਡਬੋਏ ਨੇ ।
ਸਮਿਆਂ ਅੱਖ ਉਘਾੜੀ ਨਾ
ਯੁੱਗਾਂ ਪੱਥਰ ਧੋਏ ਨੇ ।
ਜੀ ਆਈ ਦੇ ਮਾਣ ਲਈ
ਹੰਝੂ ਹਾਰ ਪਰੋਏ ਨੇ ।
ਹੱਸ ਵਿਖਾਂਦੇ ਹੋ ਸਾਨੂੰ
ਅਪਣੇ ਦੁੱਖ ਲੁਕੋਏ ਨੇ ।
ਮੌਜ ਬਥੇਰੀ ਦੇਖੀ ਹੈ
ਅੰਦਰ ਛੱਪਰ ਚੋਏ ਨੇ ।
ਨਕਸ਼ ਬਣਾਏ ਦਿਲ ਉੱਤੇ
ਮਰਜਾਣੇ ਦਿਲ ਮੋਏ ਨੇ ।
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਪਹਿਆਂ ਤੇ
ਬਹੁਤੇ ਠ੍ਹਿਭਲ ਠ੍ਹੋਏ ਨੇ ।
ਯਾਦ ਕਦੇ ਤੂੰ ਆਏਂ ਵੀ
ਕਿਣ ਮਿਣ ਮੋਤੀ ਚੋਏ ਨੇ ।
ਧੁਖ਼ਦੀ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਧੁੱਪ ਜਿਹੀ
ਦਿਨ ਭਰ ਦੁੱਖ ਸੰਜੋਏ ਨੇ ।
ਖੱਲ ਉਧੇੜੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ
ਕਾਵਿ ਅਲੋਚਕ ਦੋਏ ਨੇ ।
ਮੱਥੇ ਦੇ ਵਿਚ ਖੂਹ ਖਾਤੇ
ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਟੋਏ ਨੇ ।
ਬੀਜ ਲਿਆ ਕੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ
ਪੱਥਰ ਉੱਗ ਖਲੋਏ ਨੇ ।
ਹਾਕਮ ਵ੍ਹਾਡਾ ਹੈ ਜਿਉਂ
ਸੁਪਨੇ ਓਵੇਂ ਸੋਏ ਨੇ ।
0 comments:
Post a Comment