ਯਾ ਖ਼ੁਦਾ ਜਬ ਤਕ ਜਹਾਂ ਮੇਂ ਆਦਮੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਆਦਮੀ ਕੇ ਜ਼ਿਹਨੋ-ਦਿਲ ਮੇਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਆਂਖ ਮੇਂ ਸ਼ਰਮੋ-ਹਯਾ,ਔਰ ਦਿਲ ਮੇਂ ਇਖ਼ਲਾਕ਼ੋ-ਖ਼ੁਲੂਸ
ਹਰ ਮੁਰਾਸਿਮ ਪੁਰ-ਤਕ਼ੱਦੁਸ ਹੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਯੇਹ ਜੋ ਅਪਨੇ ਦਰਮਿਆਂ ਬੇਨਾਮ ਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਹੈਂ ਦੋਸਤ !
ਦੇਖਨਾ ਕਿ ਇਨ ਗੁਲੋਂ ਮੇਂ ਤਾਜ਼ਗੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਛੀਨ ਲੇ ਸਭ ਕੁਛ ਮਗਰ ਇਤਨੀ ਗੁਜ਼ਾਰਿਸ਼ ਹੈ ਮਿਰੀ
ਜਬ ਤਲਕ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੂੰ , ਜ਼ਿੰਦਾ-ਦਿਲੀ, ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਦੇਖ ਕਰ ਗੁਲਸ਼ਨ ਕਾ ਮੰਜ਼ਰ ਲਬ ਪੇ ਆਤੀ ਹੈ ਦੁਆ
ਹਰ ਕਲੀ ਕੀ ਆਬਰੂ ਪਾਕੀਜ਼ਗੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਸਰਦਲੋ-ਦਹਿਲੀਜ਼ ਮੇਂ ਕਰਤੇ ਹੋ ਜਬ ਤੁਮ ਇਮਤਿਆਜ਼
ਕੁਛ ਭੀ ਕੀਜੈ,ਕੁਛ ਭੀ ਕਹੀਏ,ਸ਼ਾਇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਐਨ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਹਰਾ ਸੇ ਨਾਤਾ ਤੋੜ ਲੂੰ
ਸ਼ਰਤ ਬਸ ਯੇ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਿਸ਼ਨਗੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
ਐ ਗ਼ਜ਼ਲ! ਐ ਜਾਨੇ-ਮਨ!! ਐ ਗੁਲਬਦਨ!!!ਐ ਦਿਲਨਸ਼ੀਂ!!!!
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਮੇਂ ਹਿਸ ਓ ਤੁਝਮੇਂ ਦਿਲਕਸ਼ੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰਹੇ।
0 comments:
Post a Comment